Krótki rys historyczny.
Pierwszymi placówkami oświatowymi w Szwecji były szkoły prowadzone przez Kościół w Średniowieczu. Ich działalność była ukierunkowana na kształcenie księży. Powszechne nauczanie rozpoczęło się, podobnie jak w innych krajach protestanckich, po okresie Reformacji, w formie m.in. nauk przygotowujących do bierzmowania. Obowiązek szkolny wprowadzono w Szwecji w 1842 roku. Powstały wtedy czteroletnie szkoły podstawowe (folkskolor), w których uczniowie mieli takie przedmioty nauczania jak: czytanie, pisanie, liczenie, rysunek, geografia, historia, chrześcijaństwo (wycofane, jako obowiązkowy przedmiot w 1919 roku) oraz gimnastykę z zabawą i sportem. W 1882 roku doszły jeszcze dwa obowiązkowe lata nauki, tak, że nauczanie powszechne trwało sześć lat. Od 1936 roku obowiązek szkolny był siedmioletni. Ta forma nauczania podstawowego funkcjonowała w Szwecji do 1950 roku. W tym właśnie roku niektóre szwedzkie gminy wprowadziły dziewięcioletnie szkoły podstawowe (enhetsskolor). Od roku 1972 obowiązuje dziewięcioletnia szkoła podstawowa na terenie całego kraju.
| « poprzednia | następna » |
|---|
Prima aprilis to dzień żartów, obyczaj obchodzony w wielu krajach pierwszego kwietnia. Polega on na robieniu żartów, celowym wprowadzaniu w błąd, kłamaniu, konkurowaniu w próbach sprawienia, by inni uwierzyli w coś nieprawdziwego. (
